Nieuwe ZinDroom is uit!
Jawel, daar is ie weer. De nieuwste editie van de ZinDroom vind je weer in de kantine van de uni. Eva schreef opnieuw het redactionele stuk.
Redactioneel
De term ‘joker’ ontstond begin 18e eeuw als toepassing van het Engelse woord joke, dat weer
afgeleid is van het Latijnse jocus. De betekenis was zoals wij hem nu ook nog kennen: een
grap. De joker zou dus in de smalste betekenis van het woord gezien kunnen worden als een
‘grappenmaker’. Met deze smalle betekenis doen we geen recht aan de gelaagde, historische en
culturele betekenis van de term. In de breedste zin van het woord is de joker namelijk iemand
die breekt met conventies, de maatschappij ontregelt en binnen de orde chaos creëert. Dit
wordt duidelijk in de duizenden mythen die gaan over zogenaamde tricksters, figuren die zich
op de grenzen van het leven bevinden: de grens tussen het goddelijke en het menselijke, de
macht en de onmacht, de wijsheid en de domheid. Zo is Loki, de god van chaos in de Noorse
mythologie, een tegenstrijdige figuur die onrust stookt, dwars ligt en vaak wordt gezien als
een bedrieger. Loki had het vermogen om van geslacht en gedaante te veranderen, waardoor
hij onvoorspelbaar was voor zowel zijn bondgenoten als vijanden. Coyote, een karakter die
in veel Noord-Amerikaanse inheemse mythes voorkomt, staat bekend als speels, maar sluw.
Ook hij is een liminaal figuur die zich vooral in tussenruimtes beweegt en niet te vatten is in
categorieën van goed en fout. Hij is chaotisch, komisch en weet vaak per toeval belangrijke
veranderingen teweeg te brengen. Zo ontstond de permanente dood na een raad van dieren,
waarin Coyote sabotage technieken toepaste om de dood definitief te maken, omdat de wereld
anders te druk zou worden. Wanneer zijn eigen kind sterft, krijgt Coyote spijt en probeert hij zijn
sabotage tevergeefs ongedaan te maken. Māui, een demigod uit de Polynesische mythologie,
wordt geleid door zijn rebelsheid, waarmee hij taboes doorbreekt en vooruitgang creëert. Māui
is bovenal een held, iets wat tevens duidelijk wordt in Disney’s Moana, een film gedeeltelijk
gebaseerd op de Polynesische figuur.
De joker in onze kaartspellen kan tevens gezien worden als tricksterfiguur die de onvoorspelbare,
chaotische en verrassende kanten van het bestaan toevoegt in het spel des levens.
Op deze wijze kunnen jokers symbool staan voor de onvoorspelbare kanten van het bestaan. De
eindeloze mysteries, de mensen die je niet begrijpt en de natuurverschijnselen die ons verbazen.
In deze editie schijnen we licht op deze onvoorspelbare kanten van het bestaan. Niet door het
onbegrijpbare begrijpbaar te maken, maar door de onbegrijpbaarheid te vieren als onderdeel
van ons bestaan. De moeilijkheid van deze realiteit wordt zichtbaar in de prachtige proza van
Milan, te lezen op (p. 26). Olivia neemt ons daarnaast op hilarische wijze mee in haar belichaming
van de joker (p. 10). Maaike trekt lessen uit de joker in het spel pesten (p. 16) en Abe vertelt een
verhaal over angst, verbinding en betekenis (p. 12). Martien analyseert de film Joker (p. 6) en
Emma (p. 22) en ikzelf (p. 25) staan op een eigen manier stil bij een andere betekenis van het
woord joker: een joker als bonus of ontsnappingsmogelijkheid. En ook is er deze editie weer
prachtige poëzie (p. 14) en een boekrecensie van Fiene (p. 18). Cedric neemt ons mee in een
vervolg op zijn vorige artikel over gevangenenzorg, dit keer deelt hij een interview met Gerie-
Anne, maatschappelijk werker bij Gevangenenzorg Nederland (p. 28).
Met andere woorden: genoeg verhalen die je de winter helpen door te komen. We hopen je te
inspireren en te prikkelen, maar bovenal een stukje geluk met je te delen. Heel veel leesplezier!
